|
Rosanne Hertzberger schreef een stuk in de krant en daar zat ik me aan te ergeren. Ooit was het schrijven van dergelijke stukken haar baan – als half Rotterdam in katzwijm viel voor een standbeeld van een zwarte vrouw op Nikes, dan zag Hertzberger daar juist een voorbeeld van discriminatie in.
Maar ‘prikkelende’ columns tikken voor de krant is haar baan niet meer. Hertzberger werd NSC-Kamerlid, vertrok daar met veel bombarie (maar weinig politiek effect: ze gaf gewoon haar Kamerzetel op), en ging vervolgens voor datzelfde NSC aan de slag als directeur van het wetenschappelijk bureau.
Minimale ondergrens
In die rol viel ze afgelopen week, in een opiniestuk in Trouw, het rekenmodel voor stikstofdepositie aan. Dat zou ‘echt niet’ kloppen. ‘En boeren zijn de klos’, staat er prikkelend boven.
Het stuk draait om de minimale ondergrens die het stikstofmodel hanteert, of eigenlijk: niet hanteert. Veel natuurgebieden zijn in zo’n slechte staat, dat er geen grammetje stikstof meer bij kan. Daarom is iedere extra stikstofdepositie, hoe klein ook, genoeg om een bouwplan of een vergunning tegen te houden.
Ik ben het met Hertzberger eens dat dit soms tot vreemde situaties leidt. Dat Porthos, een groot project in de Rotterdamse haven dat megatonnen CO2 ondergronds moet opslaan, bijna werd tegengehouden vanwege het beetje stikstof dat tijdens de bouw vrij zou komen door af- en aanrijdende vrachtauto’s, was vreemd. Dat sommige festivals geen vergunning krijgen door de stikstofuitstoot van de bussen die erheen rijden, is potsierlijk.
Lekker gewerkt
Maar. Die situatie is ontstaan door politici die jarenlang hun ogen sloten voor de problemen die (vooral) de intensieve veehouderij veroorzaakt. Ook Hertzberger draait omslachtig om de hete brei heen. Nergens benoemt ze in haar opiniestuk de noodzaak tot een scherpe krimp van de veestapel. Ondertussen houdt haar partij een coalitie in het zadel die zich luidkeels tegen die krimp verzet.
Over natuurherstel, het werkelijke doel achter het terugdringen van de stikstofuitstoot, rept Hertzberger geen woord. En ook over de recente rechterlijke uitspraak (goed bestuur, anyone?) dat de stikstofuitstoot toch echt en fors naar beneden moet, zwijgt ze.
Het is alsof er een badkuip overstroomt door een wijd openstaande kraan plus een druppende douchekop, en dat Hertzberger dan voorstelt om de druppende douchekop te negeren, de kraan open laat staan, met een grote boog om de dweil in de hoek van de badkamer heen loopt en vervolgens tevreden om zich heen kijkt omdat ze zo lekker heeft gewerkt.
En vervolgens praat ze ook de boeren nog aan dat zij ‘de klos’ zijn van het rekenmodel, omdat zij geen ‘duur ingenieursbureau’ kunnen inhuren. Dat is geen goed bestuur en geen wetenschap, maar simpelweg plat populisme.
Als columnist kun je populisme inzetten als middel. Maar voor een politicus die zegt goed bestuur na te streven, is dat kwalijk.
Heb een fijne dag,
|
